Ateş

Ateş; vücuda giren mikroplar savunma hücreleri olan beyaz kan hücreleri ile karşılaşır. Beyaz kan hücreleri tarafından salınan bazı maddeler beyni uyararak ateş yüksekliğine neden olur. Ateş yüksekliği savunma mekanizması olarak çalışır. Mikropların çoğalmasını önlemeye yöneliktir. Ateşin zararları da vardır. Ateşin yüksekliği ile birlikte vücudun oksijen ihtiyacı artar. Sıvı ve kalori ihtiyacı artar.

Ateş en sık olarak iltihabi hastalıklarda yükselir. Tifo, sıtma, kulak burun boğaz iltihapları, menenjit, verem, idrar yolu iltihabı, apandisit, apseler, deri iltihapları gibi hastalıklar ateşin en sık nedenleridir.

Mikrobik enfeksiyonlara bağlı üşüme titreme sonrası yükselen vücut ısısı olarak karşımıza çıkar ve genel durumu bozar.

Bol su içilmelidir. Terleme ve nefes ile sıvı kaybının artması nedeniyle günlük ihtiyaçtan fazlası içilmelidir. Ağız kuruluğu en basit susuzluk belirtisidir ve sıvı alımı arttırılmalıdır. Bu konuda doktordan bilgi alınmalıdır. Gıdaların iyice yıkanması, sterilize edilmiş yiyecekler tüketilmelidir.

Ateş süresince istirahat edilmelidir. Düzenli el yıkama ve hijyen olmalı. Grip gibi viral enfeksiyonların bulaşmasında rol oynayan ellerin göze, burna ve ağza götürülmemesi çocuklara öğretilmelidir. Enfeksiyonu olanlardan uzak durmalıdır. Öksürme ve hapşırma sırasında ağız, kolun iç yüzü ile kapatılmalıdır.

Özel bir takviye önerilmemektedir.

Hippophae Rhamnoides - İğde Çiçeği, Şerbetçi Otu, Söğüt Kabuğu, Civanperçemi, Gül, Nane, Fesleğen, Kırmızı Kantaron, Biberiye, Kekik.